ای خداوند ! ای قوّت من! تو را محبت مینمایم. خداوند صخرة من است وملجا و نجات دهندة من. خدایم صخرة من است كه در او پناه میبرم. سپر من و شاخ نجاتم و قلعة بلند من.(مزامیر باب ۱۸: ۱-۲)
سهشنبه ۱۴ اوت ۲۰۱۲
مستعد بودن برای هرکار نیکو
کلام خدا( انجیل مقدس ) در کتاب تیتوس باب سه می فرماید : بیاد ایشان آور که حکام و سلاطین را اطاعت کنند و فرمانبرداری نمایند و برای هرکار نیکو مستعد باشند. ما مسیحیان باید برای انجام هر عمل خوبی آماده باشیم. باید در بهبود اوضاع شهر، محله و محیط اطراف خود کوشش کننم. ایمانداران به مسیح باید در انجام کارهای عام المنفعه و خیر خواهانه پیش قدم شوند. یک مسیحی، باید دائما در این فکر باشد که چگونه به دیگران منفعت برساند. در بعضی از نقاط دنیا مسیحیان را بعنوان دشمن حکومت و عناصر خطرناک تلقی می کنند. متاسفانه در برخی این خود مسیحیان هستند که با حرکات نابخردانۀ خود به حکام و سو استفاده کنندگان بهانه می دهند. ولی مسیحیان باید سعی کنند بعنوان سرمشق و نمونۀ حفظ قانون شناخته شوند. پس لازم است که تا حد امکان در اطاعت از اولیای امور و رعایت قانون و مقرارت کوشش کنیم. ما بایستی سعی کنیم که در همۀ امور اتباع خوب و مفیدی باشیم.
مسیحیان نباید به ضد یکدیگر سخنان بد و ناپسند بگویند. بد گویی یکی از اسلحه های برنده های ابلیس است. شیطان از حرف بد، شایعه پراکنی، تهمت و غیبت به جهت پراکنده ساختن جماعت مسیحیان استفاده می کند. ما نباید هیچگاه پشت سر دیگران بدگویی کنیم، حتی اگر بدانیم که آن سخن ما حقیقت دارد، زیرا که این کار غیبت کردن است حال اگر در غیاب کسی حرفی دروغ به زبان بیاوریم، به او تهمت و افترا زده ایم ( متی ۱۸:۱۵-۱۶). ما باید با افراد بی ایمان و غیر مسیحیان صبور باشیم و در پی خیر رساندن به ایشان باشیم. زیرا ما خود زمانی بی ایمان و مرتد بودیم. زمانی که ما بد و شرور بودیم، خدا به ما رحمت نشان داد. پس ما نیز باید به نوبۀ خود به دیگران رحم کنیم. ما هم روزی از قدرت درک روحانی بی اطلاع و نسبت به مسائل معنوی جاهل بودیم. ما نیز سابقا در چنگال گناه اسیر بودیم و بندۀ انواع شهوات و لذات بودیم. ولی اینک از گناه و غم و شرارت آزاد شده ایم. تنها پس از تحمل اسارت و بندگی است که قدر نعمت آزادی را خواهیم دانست. پس بیاید با به خاطر آوردن گذشتۀ پر از گناه خود، قدر آزادی خویش را بدانیم ( اول قرنتیان ۶:۹-۱۱؛ افسسیان ۲:۱-۳؛ ۴:۱۷-۱۹).
در میان تاریکی و نفرت حاکم بر این جهان، بارقۀ امیدی درخشیدن گرفت. زمانی که ما در گناهان و شرارت خود اسیر بودیم مهربانی و لطف نجات دهنده ما خدا ظاهر شد. او ما را نجات داد. علت نجات یافتن ما این نبود که خدا از مراسم مذهبی و اعمال نیکوی ما خشنود و راضی شده بود و ما را به خاطر آنها نجات داد. بلکه خداوند به خاطر محبت و رحمت و لطف خود بود که ما را نجات بخشید ( یوحنا ۳:۱۶؛ غلاطیان ۲:۱۵-۱۶). عیسی مسیح ما را به غسل تولد تازه نجات داده است . به یک معنا، عیسی مسیح ما را به واسطۀ تعمید نجات داده است (اول پطرس ۳:۲۱). تولد تازه، همان زندگی جدید و تازه شدن درونی ماست که پس از ایمان به مسیح تجربه می کنیم (مرقس ۱:۸؛ یوحنا ۳:۳-۵؛ اول قرنتیان ۶:۱۱ ). مسیح ما را بوسیلۀ تازگی که از روح القدس است نجات داده است. تجربۀ تولد تازه، یکبار و آن هم در ابتدای زندگی مسیحی رخ می دهد. ولی تازه شدن از روح القدس و پر گردیدن از روح خدا، تجربه ای است که در تمامی طول زندگی مسیحی به همراه ما خواهد بود (دوم قرنتیان ۴:۱۶؛ فیلیپیان ۱:۶).
خدای مهربان، روح القدس را به ما به دولتمندی افاضه نمود. خدا به توسط نجات دهندۀ ما عیسی مسیح روح القدس را به ایمانداران عطا می فرماید ( یوحنا ۳۷:۷-۳۹). ما به فیض او عادل شمرده شده ایم (رومیان ۲۳:۳-۲۴). خدا ما را عادل خواند تا اینکه با پسر حبیبش عیسی مسیح هم ارث گردیده، وارث حیات جاودانی شویم. زیرا بدون عادل شدن و پاک گردیدن هیچ کس لیاقت و شایستگی وارد شدن به ملکوت خدا را نخواهد داشت ( یوحنا ۱:۱۲). کلام خدا به روشنی تعلیم می دهد که ،آنانی که به خدا ایمان آورند، بکوشند که در اعمال نیکو مواظبت نمایند. تعالیم بزرگ و مژدۀ نجاتبخش کتاب مقدس، همیشه جنبۀ عملی دارند و مژدۀ نجات را نمی توان از مسائل زندگی روزانه جدا ساخت ، زیرا که این امور برای انسان نیکو ومفید است. پس بکوشیم که هر روزه برای انجام نیکوئی مستعد و پیش قدم باشیم .
در فیض و شالوم دستان پُر مهر عیسی مسیح خداوند باشید . آمین
No comments:
Post a Comment