دریافتن خواست و اراده خداوند در دعاها

صـــــــخره نجـــــــات ایــــــــران

ای‌ خداوند ! ای‌ قوّت‌ من‌! تو را محبت می‌نمایم‌. خداوند صخرة‌ من‌ است‌ وملجا و نجات‌ دهندة‌ من‌. خدایم‌ صخرة‌ من‌ است‌ كه‌ در او پناه‌ می‌برم‌. سپر من‌ و شاخ‌ نجاتم‌ و قلعة‌ بلند من‌.(مزامیر باب ۱۸: ۱-۲)

دوشنبه ۸ اوت ۲۰۱۱

دریافتن خواست و اراده خداوند در دعاها

عیسی مسیح می فرماید :اگر در من‌ بمانید و کلام‌ من‌ در شما بماند، آنچه‌ خواهید بطلبید که‌ برای‌ شما خواهد شد.

اگر در مسیح بمانیم، او نیز در ما باقی خواهد ماند. کلمه اگر لازمه یک شرط بقاء و حیات است. اگر او در ما بماند، کلامش نیز در ما باقی خواهد ماند. ما نمی‌توانیم مسیح و تعالیمش را از یکدیگر جدا سازیم. کلام مسیح تنها در کسانی باقی می‌ماند که از آن اطاعت می‌کنند.امروزه برای ما، کلام مسیح همانا کتاب مقدس، به خصوص عهد جدید می‌باشد. کلام کتاب مقدس باید در ما بماند. بدینسان می‌توانیم بگوییم که در زندگی مسیحی مان دو چیز عمده ضروری است: اول اینکه مسیح به واسطۀ روح‌القدس در ما ساکن شود؛ دوم، کلام مسیح یعنی کلام کتاب مقدس در دل ما باقی بماند.

اگر ما در مسیح بمانیم و وی در ما، می‌توانیم هر چه را که بخواهیم از او بطلبیم و او آن را انجام خواهد داد. در یوحنا ۱۴: ۱۳ عیسی می‌فرماید که هر چه را که در نام او بطلبیم، به جا خواهد آورد. این دو گفته در واقع یکی هستند. هر که در مسیح پایدار بماند، یقینا در نام مسیح دعا خواهد کرد. به علاوه اگر در مسیح پایدار بمانیم و کلام او را در دل نگاه داریم، همواره بر طبق ارادۀ مسیح دعا خواهیم کرد و هر چه که تقاضا کنیم، خدا با خشنودی آن را بجا خواهد آورد. به همین دلیل است که هر که در مسیح می‌ماند، هر چه را که تقاضا کند دریافت خواهد کرد (یوحنا ۱۴: ۱۳).

در زندگی مسیحی، همواره مشاهده می‌کنیم که دو چیز با یکدیگر ظاهر می‌شوند: وعده‌ها و شرایط. اگر واجد شرایط باشیم، خدا وعده‌‌اش را عملی خواهد ساخت. خدا هرگز وعده‌ای نداده است که شرط آن را بیان نکرده باشد.

نمونه‌ای از این وعده‌ها و شرایط مربوط به آنها، از این قرارمی باشد: اگر انسانی ایمان داشته باشد، خدا تقاضایش را برآورده خواهد ساخت (مرقس ۱۱: ۲۴). شرط این است که فرد ایمان داشته باشد. مثال دوم از این قرار است: اگر شخصی دیگران را ببخشد، خدا نیز او را خواهد بخشید (متی ۶: ۱۴). مثال سوم: اگر شخصی به خدا نزدیک شود، خدا نیز به او نزدیک خواهد شد (یعقوب ۴: ۸). و مثال چهارم : «اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، آنچه خواهید بطلبید که برای شما خواهد شد».

بیایید از خود سوال کنیم: آیا همواره آنچه را که از خدا می‌طلبیم، دریافت می‌داریم؟ اغلب شاید هم معمولا چنین نیست. چرا؟ زیرا که واجد شرایط نبوده ایم.

هنگامی که خدا به تقاضای ما پاسخ نمی‌دهد، معمولا چه می‌گوییم؟ می‌گوییم: «ارادۀ خدا این نبود که به آن پاسخ دهد». اما ممکن است این دلیل واقعی برای برآورده نشدن خواسته مان نباشد. هنگامی که می‌گوییم این اراده خدا نبوده است، از جهتی خدا را به خاطر به جا نیاوردن آرزویمان ملامت می‌کنیم. هنگامی که در دعا موفق نیستیم، نباید خدا را ملامت کنیم! برعکس باید خود را ملامت کنیم. تنها یک دلیل برای ناموفق بودن دعاهایمان وجود دارد، و آن این است که به طریق درستی دعا نکرده‌ایم (یعقوب ۴: ۳) و واجد شرایط نبوده ایم.

ما عادت دیگری نیز داریم که عموما مناسب نیست. بعد از اتمام دعایمان، غالبا به خدا می‌گوییم: «اگر اراده تو است، خواهش می‌کنم که به تقاضایم پاسخ بده». هنگامی که این کلمات «اگر ارادۀ تو است» را اضافه می‌کنیم، قبول کرده‌ایم که بی آنکه واقعا بدانیم ارادۀ خدا چیست، دعا کرده ایم. به چنین تقاضاهایی معمولا پاسخ داده نمی‌شود.مسیح در کلامش حقیقت مهمی را به ما آموزش می‌دهد: اگر در مسیح بمانیم، و کلام مسیح نیز در ما بماند، آنگاه خواهیم دانست که ارادۀ خدا چیست و دعاهایمان در آن صورت بر طبق ارادۀ او خواهد بود. و هنگامی که دعای ما مطابق ارادۀ او باشد، در آن صورت به تقاضای ما پاسخ خواهد داد.

چگونه می‌توانیم دریابیم که ارادۀ خدا چیست؟ اراده خدا را عمدتا می‌توانیم از طریق خواندن کتاب مقدس دریابیم. ضرب المثلی چنین می‌گوید: هنگامی که دعا می‌کنم، با خدا صحبت می‌کنم و هنگامی که کتاب مقدس را می‌خوانم (که کلام خدا است) وی با من صحبت می‌کند. دعای واقعی فقط صحبت با خدا نبوده، بلکه همچنین گوش کردن به خدا است. دعا شبیه به یک گفتگو است که در آن هم سخن می‌گوییم و هم می‌شنویم. ابتدا با خواندن کلام خدا، از ارادۀ او آگاه می‌شویم، سپس بر طبق ارادۀ او تقاضاهایمان را عنوان می‌کنیم.

هنگامی که مسیح در ما است، کلام او نیز در ما خواهد بود. لیکن عکس این اظهار نیز صحت دارد: هنگامی که کلام مسیح در ما است، خود مسیح نیز در ما خواهد بود، زیرا که به یک لحاظ مسیح و کلامش یکی می‌باشند. مسیح، کلمۀ زندۀ خدا است (یوحنا ۱: ۱-۲، ۱۴). بنابراین کلام مسیح نه فقط از کتاب مقدس، بلکه مستقیما از خود مسیح می‌آید که به شکل روح‌القدس در ما زیست می‌کند. بدینسان از این دو منبع، کلام مسیح یعنی کتاب مقدس و روح‌القدس، می‌توانیم درک مطمئنی از ارادۀ خدا به دست آوریم.

در این صورت چگونه می‌توانیم از کلام مسیح دریابیم که ارادۀ خدا چیست؟ اولا «ارادۀ عمومی» خدا را می‌توانیم از طریق پذیرفتن کلام مسیح و کتاب مقدس و مطالعۀ آن فرا گیریم؛ در ضمن، باید اجازه دهیم که کلام او در دل ما «نوشته شود» (عبرانیان ۸: ۱۰). دوم، به واسطه هدایت روح‌القدس می‌توانیم به «ارادۀ خاص» خدا (یعنی ارادۀ او در شرایط خاص) پی ببریم. در زندگی با موقعیت‌های بسیاری مواجه می‌شویم که کتاب مقدس در مورد آن مطلب خاصی ننوشته است. به عنوان مثال کتاب مقدس بطور خاصی به ما نمی‌گوید که با چه کسی باید ازدواج کنیم، چه نوع کاری باید انجام دهیم، و در چه رشته‌ای تحصیل کنیم. برای تعیین اینکه اراده خدا در مورد این مسائل چیست، هدایت روح‌القدس ضروری است.

لیکن پیش از آنکه بتوانیم «ارادۀ خاص» خدا را در هر شرایط خاصی دریابیم، امر سومی ضروری است: یعنی باید بخواهیم هر چه را که خواست خدا است، هر چه که باشد، انجام دهیم. اگر نخواهیم از فرمایش خدا اطاعت کنیم، هر چه که باشد، در آن صورت وی نیز ارادۀ خود را بر ما آشکار نخواهد کرد. تمایلات خودخواهانۀ ما مانع از این خواهد شد که بدانیم خواسته‌‌اش چیست. یعنی در آن صورت به عوض کشیده شدن به سوی ارادۀ خدا، بسوی ارادۀ خودمان کشیده می‌شویم. در این صورت، بر اراده خاص خدا برای آن شرایط بخصوص واقف نخواهیم شد.

بنابراین، بطور خلاصه اگر خدا دعای ما را برآورده نمی‌سازد، بدین خاطر است که نتوانسته‌ایم ارادۀ خدا را در آن موضوع دریابیم. یعنی ارادۀ او وارد دل ما نگردیده، خود را وادار به انجام ارادۀ او ننموده ایم. به عبارت دیگر واجد شرایط لازم برای برآورده شدن تقاضایمان نبوده ایم. به خاطر ضعف، نا اطاعتی و گناهانمان، دعای ما برآورده نشده است.

کدام یک از ما مفهوم کامل این آیه را تجربه کرده است؟ عیسی تاک است و ما شاخه ها. و همانطور که تاک و شاخه‌هایش رشد می‌کنند، به همان ترتیب ما نیز باید در زندگی مسیحی رشد نماییم. زندگی ما در مسیح باید بطور کامل تر و بطور عمیق تر رشد یابد.

در من بمانید . اکنون می‌توانیم مفهوم کامل این کلمات را درک کنیم: یعنی روح ما باید همانند روح مسیح باشد و ذهن و ارادۀ ما باید مطابق ذهن و ارادۀ مسیح باشد. ما نباید برای خود بلکه باید برای مسیح زندگی کنیم. ما از آن خود نبوده بلکه از آن مسیح می‌باشیم! و برای کسانی که بدین طریق در مسیح می‌مانند، وعدۀ این آیه متحقق خواهد شد: آنچه خواهید بطلبید که برای شما خواهد شد.

فیض و برکت خداوندمان عیسی مسیح با شما باد . آمین